tcm

“Zondag 19 Maart: Gejaagd door de wind”

21 maart, 2017

De titel van de column refereert niet aan het spraakmakend boek “Gone with the wind”, maar is wel te vergelijken als metafoor. Het boek is geschreven door Margaret Mitchell en het verhaal speelt zich af tijdens en na de Amerikaanse Burgeroorlog. Velen, vooral van de wat oudere generatie, zullen beslist de succesvolle verfilming van dit boek hebben gezien. Een verhaal waarin de hoofdrolspelers een haat-liefde verhouding onderhouden.

Afgelopen weekend is weer-technisch gezien onstuimig verlopen. Typisch Hollands zeggen we dan: bewolkt met flinke buien en behoorlijk wat wind uit de zuid-westhoek. Nu is dat niet echt het gewenste fietsweer en dat bleek zondag bij aanvang van de derde rit van TCM. De meeste groepen waren, in vergelijking tot de vorige 2 weekenden, flink uitgedund maar desondanks stonden er de fanatiekelingen die zich daardoor niet lieten belemmeren. Sterker nog: men ziet het wel als een uitdaging om ook onder de moeilijkere omstandigheden een mooie rit neer te zetten.

Van groep 28  heb ik geen gegevens, behoudens het feit dat Carlo Rutjens mij wist te vertellen zij niet alleen vanwege de wind maar ook door lekke banden werd geteisterd! Echter via Strava was te zien dat de 30 en 33 rijders er flink hun best op hadden gedaan. Een gemiddelde tussen de 30 en 32 per uur betekend op zo’n dag hard werken en zorgen voor een snelle afwisseling op de kop van het peloton. Dat je er dan zonder kleerscheuren afkomt is een hele mooie bijkomstigheid. De beukende wind vereist een goede samenwerking en goede stuurmanskunsten. Bovendien steeds alert blijven en vertrouwen op je voorganger. Automatisch zoek je de meest gunstige positie en rijdt je erg kort op elkaar of  wellicht in een waaier. Na afloop ben je blij dat er sterke ploegmaten om je heen zaten die in staat waren meer kopwerk te doen dan jezelf.

Zelf was ik verhinderd vanwege het werk en ben in de middag met zoon Dirk een tochtje gaan maken. Zo’n ruime 45 km werden het. Op de Vlaamseweg richting Sterksel, kon je als het ware tegen de wind leunen en vooruit kwamen we nauwelijks. 🙂 Daarbij enkele versnellingen als de wind in de rug zit. Vooral via de Herselseweg vanuit Lierop richting de Zuid Willemsvaart konden we een stuk volle bak. Een ruime 48 km per/uur ( niet gemiddeld hé jongens 🙂 ) was de afgelopen 2 jaar op ” het vlakke” nog niet op de teller gekomen en is dan wel even kicken. 🙂

Toon Sweegers ging maandag nog op pad. Net als zondag veel wind en hij zei dat je eigenlijk bijna net zo goed thuis kon blijven. Ja dat is te begrijpen, het heeft zeker wel enig gevaar in zich. Een flinke rukwind vanaf opzij kan je zo maar in de berm zetten en dan de rondvliegende takken niet te vergeten. De andere kant is wel dat je jezelf eens lekker kan uitleven. Het grote voorblad met een klein tandwiel achter en gas erop. Je kunt er een haat-liefde verhouding mee hebben. Gejaagd door de wind! Soms heb je hem mee, soms heb je hem tegen!!

N.D.

Terug naar nieuws