tcm

Zelfoverschatting?

21 februari, 2017

Gisteren (19 februari 2017 red.)was het zo ver, het was er dit jaar nog niet van gekomen, sterker nog, volgens mijn Garmin had ik sinds 6 december 2016 niet meer gefietst. Overigens wel 3-4 x in de week hardgelopen, en dat ging/gaat buitengewoon goed en redelijk vlot. Het kriebelde echter al weer een paar weken, het weer werkte redelijk mee (althans volgens de berichten), dus toen Roger appte dat het fietsrondje deze keer naar Overloon ging was dat besluit genomen.
Er waren wel enige zorgen bij mij over de afstand (92+ km vanuit Mierlo) maar ja, een goed alternatief zag ik niet. Vorig jaar fietsten we fluitend 100+ km weg, dus wie weet zou het wel mee vallen, en je kan altijd wat afzien. Bovendien, alleen fietsen is echt een stuk minder leuk. U ziet, het is volkomen logisch om dit zo te doen. Het ware overigens nog veel logischer geweest om naar Bergeijk te fietsen, maar daar bleek Roger al te vaak geweest te zijn, de afgelopen weken. Het had me verder niet geholpen, spijt komt na de zonde. Zo rond Overloon (52km) was de energie al grotendeels op, de snelheid navenant lager en waaide ik er aan de achterkant vrolijk (niet echt) af. Afzien dus (echt met een hoofdletter), en dan is Geldrop echt nog een heel eind! Een korte beschrijving van de tocht, los van mijn lijdensweg: Bij den Heuvel wachten wij tevergeefs op Marcel, die ons nog wel taart in het vooruitzicht had gesteld, in verband met zijn (50-ste?) verjaardag. Volgens zijn bericht gooide een klapband roet in het eten, in dit geval konden we dat dus zeer letterlijk nemen. De horeca in Overloon konden we met een gerust hart, maar ook enigszins teleurgesteld, links laten liggen. Het was een mooie route, lekker wind mee richting Overloon, en een mooie groep renners. De temperatuur viel wel wat tegen, meer dan 5-6 ˚C is het niet geworden. Buienradar ziet motregen nog steeds niet, maar echt nat werden we er niet van.
In Overloon bleek de logische aanleg van fietspaden en daarop volgende afslagen weer eens buitengewoon goed geslaagd. Zo goed, dat de afslag voor Ad iets te vroeg kwam. Ad’s voorrem werkte echter buitengewoon goed (voor de val), want hij ging over de kop (ik heb het niet gezien, hij fietste achter me). Na de val was de rem wel enigszins beschadigd, maar functioneerde nog wel, en ook de schade aan Ad viel gelukkig mee. Klein voordeel bij al dit leed: hij hoefde niet terug te fietsen naar de afslag, want hij lag er al zo’n beetje op. Eens te meer een waarschuwing: het blijft opletten en ongelukken zitten in kleine hoekjes. De terugweg verliep daarna (op mijn afzien na) voorspoedig. De fietspaden in de buurt van de Rips zijn een groot feest (vermijden, als het aan mij ligt). De viaducten van de Rochadeweg in Helmond maakten grote indruk op mij, het zijn echte bergen. Daarna was het leed gelukkig geleden en kon ik op de bank Marcel Hirscher wereldkampioen slalom zien worden. De “Day-after” voelen de benen wel weer redelijk. Hardlopen lukt vast nog goed.
Volgende week wacht de Skivakantie, dus de openingstocht van TCM mis ik helaas. Als afsluiting van dit stukje natuurlijk een bedankje aan mijn medefietsers, speciaal aan Rob voor de energyshots. Als ik ze eindelijk, al stikkend, had weten te vermalen gaven ze wel degelijk wat extra’s.

Tot ziens bij de Erp+ tocht op 12 maart!

Kees

Terug naar nieuws