tcm

“Te gast bij de 30 groep” :-)

16 juli, 2017

Donker weer, lichte wind en een lekkere temperatuur. Op zich niet slecht maar met het zonnetje erbij was beter geweest. Echter klagen doen we niet, het is toch nooit goed voor iedereen! Klokslag 8.00 uur, het fluitje van Roel klinkt scherp: “Alle 28ers even hier komen”. Het klonk serieus, oei een begrafenis? “Het is niet ernstig”: stelt hij ons direct gerust. Mooi, een feestje dan? Dat nu ook weer niet, onze wegcaptain doet een voorstel voor een verandering in de te volgen route van vandaag. Daarmee ontliepen we een paar honderd hoogtemeters en ontweken we het drukke Venlo’s verkeer. ( een goed makertje……….van vorige week 🙂 ? ) Dus toch een feestje want de benen voelde vandaag beslist niet goed aan. Limburg in de kuiten en dat waren er meerdere onder ons.

Opstellen en wegwezen. We knalden uit de startblokken richting Lierop, als dat maar goed gaat en het leek bij de meeste als vanzelf te gaan. Op naar Heusden, Helenaveen. Na een kleine 20 km zaten we net boven een gemiddelde van 31 km per uur. Enkele begonnen zich wel wat zorgen te maken immers de wind was mee, het was nog ver. Gekscherend werd geroepen dat de dertigers misschien wel bij ons konden aansluiten. 🙂 Er werd geen krimp gegeven en binnen no time zaten we aan de koffie in Venlo. En helemaal alleen hé, dat is ook wennen…….normaal zijn we veruit de laatste!

 

Roel en Tini bespreken de strategie voor de terugweg! Het moet 30 gemiddeld worden…..als het kan!

De koffie smaakte goed maar was aan de prijs. Dat dan weer wel. 🙂

Als eerste groep vertrokken we na de pauze met het idee dat het zwaar ging worden en de benen pijn zouden gaan doen. Wellicht was dit ook wel zo maar geklaagd werd er niet. Sterker nog, de snelle draad werd weer opgepakt en vol overgave reden we richting Mierlo. Iedereen levert zijn/ haar bijdrage, niemand uitgezonderd en verbaasd zijn we ook wel enigszins dat de snelheid er zo op blijft zitten. Nog wel een lekke band na een paar kilometer grindweg.

Het zou er om hangen of we de 30 gemiddeld zouden halen. Maar dan komt Karel net voor het viaduct op de Hogeweg langszij. Hij kijkt me aan en lacht en dan weet je wat er gaat gebeuren. Als een speer is ie vertrokken, achterna gezeten door een ontketende Hans. Dan Ruud, onze nieuwkomer uit Eindhoven die met zijn ranke benen zo op snelheid zit. Dat kon ik niet laten gebeuren bedacht ik me en Andrea maakte ruimte zodat er de gelegen was om het drietal achterna te gaan. Zo’n sprint brengt een aardige vaart met zich mee en met ruim 40 k/m per uur denderde we over de A67 heen en konden we de snee er stevig inhouden. Ja, een mooie route onder goede omstandigheden. Een tiental sterke fiets(t)ers vandaag die als een volwaardige DERTIG groep hebben gefunctioneerd. Ook wel eens hééééérlijk om mee te maken.

Speciaal een woord van dank aan onze solerende man in de volgwagen: Martin!!

N.D.

 

Terug naar nieuws