tcm

No 25 046102 Peel en Maas tocht, 24 juli 2016

25 juli, 2016

Ken ik die route niet van de ANWB, die route met die zeshoekige witte bordjes waarop een richtingspeil en naam van de route staat? Ja, ik ken een Peel en Maas route, maar die is voor auto’s, hoewel mijn vrouw en ik deze tocht wel eens per racefiets, je bent eigenwijs of niet, afgelegd hebben, immers ANWB staat toch voor Algemene Nederlandsche Wielrijders-Bond? Even internet raadplegen. De officiële naam nu is Koninklijke Nederlandse Toeristenbond ANWB en is de grootste vereniging van Nederland. En dan de Peel en Maas route, wat zegt internet daar van? Eeuwenlang was De Peel een gebied van hoogveen, vennen, heide en zandruggen, gelegen op de grens van Noord-Brabant en Limburg. Een troosteloze verlatenheid, nagenoeg onbewoond en met zijn moerassen gevaarlijk om doorheen te trekken. De structuur van dit gebied veranderde met de ontginning van de streek in de 19e eeuw. Het hoogveen werd afgegraven en vormde de grondstof voor de turfindustrie. Later werd de bodem geschikt gemaakt voor land- en tuinbouw. Nu is een groot deel van De Peel een cultuurgebied met vriendelijke dorpen, akkers en weiden, maar ook met veel natuurschoon in de vorm van bossen, heide, veenplassen en stuifzand. Lengte toer: 107 kilometer. De route benadert de Maas in de buurt van Broekhuizen en blijft de Maas volgen tot Maashees. Mooi om te fietsen is dat, maar helaas (of toch niet) wij fietsten met 24 man voor de pauze een zuidelijkere route in een ruime boog om Nationaal Park Maas en Peel om daarna in Kessel de Maas te bereiken. Voor die tijd moesten we helaas afscheid nemen van Jan, zijn ketting zat muurvast tussen voorblad en frame. Jan stond er op (fietsen ging niet meer) dat we doorreden, dus dat deden we toen maar. Via Helden naar de Maas en dan noordwaarts via Baarlo naar Maasbree voor een stop bij de Pool. Net voor Maasbree reed, dat hoorden we achteraf want er werd geroepen: “rijd maar door”, Pieter lek. Maar even later stopten we allemaal want Jos viel en Jac eroverheen. De lichamelijke schade leek mee te vallen en de fietsen waren nog oké. Van de schrik bekomen toerden we vanaf de pauze rustig huiswaarts. Eenmaal thuisgekomen even de vuile was buiten hangen om die te luchten (neen, niet mijn hart), om daarna onszelf en die reukvrije wielerkleding een toch noodzakelijke wasbeurt te geven. Helemaal schoon kwamen we uit de was en o ja……het was een mooie “groene” tocht. Een aanrader voor de ANWB.

07-24

Groet,

HvdW

Terug naar nieuws