tcm

Naar Haghorst en (het weer op de) terug (weg)

6 mei, 2019

Hoewel mijn kinderen anders beweren, ben ik heel modern. Een moderne wielrenner dan wel te verstaan. Het blijkt dat ik  overeenkomsten heb met  Van der Poel, Alaphilippe, Fuglsang en Sagan. Ik zie de lezer verbaasd kijken:  Ik heb geen Monument gewonnen, rijdt niet in een profteam, sterker nog, ik heb nog nooit een wedstrijd gereden. Echter, net zoals Mathieu, Julian, Jakob en Peter zit ik naast de racefiets ook geregeld op de mountainbike. Een zeer goede aanvulling om sturen te leren, interval training te doen en ook de  manier om op plekken te komen waar een racefiets niets te zoeken heeft. Sinds kort heb ik me aangesloten bij het woensdagavond groepje dat op de Gulbergen traint. Na dit klassiek voorjaar met een uitmuntende Van der Poel, worden dat er ongetwijfeld nog veel meer.

Op deze zondag weer op de racefiets. Wegens de weersverwachting maar 6 groep 28-ers. Het weer tot aan de pauze was prima, wel een beetje wind, maar een heerlijk zonnetje. Na de pauze werd het een heel ander verhaal. Na ongeveer 10 km werden we overvallen door een hagelbui. Stom toevallig stonden we net stil vlak bij een open schuur. Daar hebben we maar een paar minuutjes gewacht. Vervolgens kilometers lang achter een bui aangefietst. Dat betekent droog van boven, maar gespetter, heel veel gespetter van voren. Net op het moment dat ik dacht dat we het ergste gehad hadden: Lek! Weg ritme. Wiel eruit, binnenband eraf en nieuwe erop, pompen en weer op pad. Helaas, na een meter of 3 weer stil. Zat toch iets niet goed. Weer hetzelfde riedeltje, nu met beter resultaat. Maar ondertussen zo lang stil gestaan in de kou en regen, dat iedereen het een beetje gehad had. De terugweg hebben we dan ook een “alternatieve” route gevolgd (lees kortste weg), zodat de liefhebbers toch nog op tijd hun Kwaremont konden nuttigen bij den Heuvel.

Conclusie van de dag: Ik zou liever in hetzelfde rijtje staan als Verstappen, die een band in 2 seconden kan wisselen

Ruud Vullers

Terug naar nieuws