tcm

Luieren in de Alpen en de Drôme?

18 augustus, 2016

Vakantietijd………………heerlijk luieren! Maar geldt dat wel voor een niet meer werker, die luieren immers toch al het gehele jaar door, toch? Zoals veel bakerpraat is dit natuurlijk ook niet waar want ook voor mij geldt ”sinds ik niet meer werk kom ik tijd te kort voor al mijn werk”, of is dit ook weer bakerpraat, klets, lariekoek gelogen of onzin. Om het luie zweet geen kans te geven gingen in ieder geval onze Santos Travel Lite fietsen mee naar het zonnige zuiden, eens kijken of we daar ook bergen mee konden verzetten. Maar dat zal wel want de firma Santos predikt dat dit de “superchique alleskunners onder de trekkingfietsen” zijn. Geen berg te hoog dus? Thuis had ik op de PC en met behulp van onze herinneringen en plattegrondjes uit 2001, toen we in Crest deelnamen aan de Franse Fietsweek, (een aanrader voor de fervente fietser, ieder jaar vanuit een andere locatie in Frankrijk, 30 juli-6augustus 2017 in Mortange-au-Perche in het Franse departement Orne regio Laag-Normandië) een aantal volgens ons mooie, GPX routes gemaakt in de Drôme. In de Alpen hadden we in 2011 en 2014 de bekende toppen, Croix de Fer, Glandon, Col d’Ornon, Alpe d’Huez (van twee kanten) en Galibier al eens met de racefiets bedwongen en we waren benieuwd hoe we het eraf zouden brengen met de trekking fiets. Eraf zou wel niet zo moeilijk zijn maar erop? Terug naar onze Chambre d’Hôtes in Pourchery (Vaujany) zou in ieder geval loeizwaar zijn, dat stond ons nog helder voor ogen. Cris Froome gaf daar op 10 juni in het Critérium du Dauphiné nog iedereen het nakijken. Maar eerst naar de Drôme en ja wel hoor wat de advertentie in de Volkskrant beloofde klopte 100%, het was echt een droomhuisje in de Drôme. Het lag, zoals op de ontvangen routebeschrijving stond, vanaf de harde weg recht (ongeveer toch) naar beneden en dat betekende dus voor elke tocht, te voet of op de fiets, onder volle inspanning en in het kleinste verzetje, te voet of op de fiets, omhoog Een zware start maar uiteraard dus altijd een schitterende finish. Het beste kan ik de wandel- en fietstochten met deze woorden samenvatten: fantastisch mooi, zeer gevarieerd, verrassend hoog / steil, zeer groen, goede wegen, vriendelijke Fransen, bereidwillig om over te gaan op Engels als onze kennis van het Frans niet meer toereikend was, naast de hoge stijging- en daling percentages hoge temperaturen. Dat “goede wegen” is van toepassing omdat we onze trekking fietsen bij hadden. Op onze tweede fietstocht werden we verrast door de gedownloade route. Na een twintigtal kilometers hield de harde weg op en ging het asfalt over in kiezel en vrij rap de kiezel in rotsen. Dit pad voerde ons hotseknotsend langs een groot aantal windmolens, en met langs bedoel ik dus echt onder de wieken door. Wat een luguber geluid nog aangewakkerd door een stevige Mistral. Even later kwamen we langs een met hekwerk afgezet militair terrein waar de radar volop draaide. Wat we al vermoedden….. we werden in de gaten gehouden toen we de windmolens passeerden, maar ja, je bent Nederlander of niet, de slagboom stond open dus kozen we dit pad, maar geen nood “Big Brother was watching us” dus. De genoemde Mistral heeft twee kanten: de goede, hij, of is het zij, blies ons soms bergop wind in de rug maar ook de foute kant van de Mistral, bergaf en wind tegen moesten we soms stevig trappen om niet om te vallen of terug geblazen te worden. Naast het fietsen hadden we ruim tijd gereserveerd voor stevige wandelingen. Eén daarvan was naar de top van de bergkam waarop we vanuit ons pittoresk huisje uitkeken, via een middeleeuws dorpje, Poët Laval, via een zeer lange klim naar Le Trou du Furet. Een zware en uitputtende bezigheid, maar de “weg”terug vanaf de top terug naar Eyzahut vroeg, zoals onderweg op een bord in vlekkeloos Frans vermeld stond, om enige klimervaring. Hollanders hè dus die ervaring hadden wij wel, toch? Meer dood dan levend kwamen we op onze eindbestemming en vooral rustplaats aan. Na een paar dagjes cultuur snuiven in de omgeving en heerlijk uitrusten en al vast dromen van de Alpen die nog op ons programma stonden verlieten we de Drôme op weg naar Pourchery/Vaujany in die Alpen uit onze dromen.Wat fantastisch als je al de bekende zware bergen al daar niet hoeft op (en af) te fietsen maar vanuit ruim 3000 meter hoogte van boven af kunt bekijken, Croix de Fer, Glandon, Col d’Ornon, Alpe d’Huez Galibier en, in de verte, de door ons nog niet beklommen Mont Blanc. Misschien iets voor volgend jaar? Wij gaan ook dan niet luieren, da’s zeker! Ook GR25 heeft de afgelopen twee zondagen niet stil gestaan. Ik kreeg van Erik door dat er met 19 man de Hoogeloontocht gefietst is met erg mooi weer. Dat weer liet de groep een beetje in de steek een week later toen er met 13 man de Castenraytocht onder een beetje regen afgelegd werd. Luieren? Einde vakantietijd!

Drome 1

 Drome 2

 Drome 3JPG

HvdW

Terug naar nieuws