tcm

Het Estafettestokje (deel 3)

4 mei, 2020

Zondagavond 26 april, een berichtje van Marita. Dat zal vast over het fietsen of TC Mierlo gaan. De vraag of ik het zogenaamde ‘Estafette-stokje’ van haar wil overnemen, wat ik uiteraard met alle plezier doe. Zo zit ik met Koningsdag (of zeggen we maar even Woningsdag?) in de achtertuin, de zon op mijn gezicht en een glas ijskoude cola binnen handbereik, een stukje over mijn huidige fietsactiviteiten te schrijven voor de TC Mierlo website. Voor mij ook een mooi moment om mezelf voor te stellen, want buiten de 30-groep zullen nog weinig mensen mij kennen. Mark Sweegers, 31 jaar en lid sinds augustus 2018. Zo’n 4 jaar woonachtig in Mierlo, op een steenworp afstand van ons clubhuis D’n Heuvel. In maart zijn mijn vrouw en ik de trotse ouders geworden van een zoon. Wat Marita al aangaf in haar verhaaltje: kersvers vader, maar het kersverse als TC Mierlo-lid is er toch wel vanaf!

Van jongs af aan voetbal ik fanatiek, maar twee jaar geleden heb ik besloten om ‘af te gaan bouwen’ samen met mijn vrienden in een gezelligheidsteam. Dat geeft mij meer tijd voor mijn gezin en andere bezigheden. Mijn voetbalschoenen hangen nog niet aan de wilgen, maar in de herfst van je ‘carrière’ ga je beseffen dat er ook nog een leven na(ast) het voetballen is. Het fietsen heeft altijd mijn interesse gehad, maar was door het voetballen niet of lastig te combineren. Ik kom uit een echte fietsfamilie: vader, oom en inmiddels ook moeder zijn ook lid van onze club. De credits van mijn steeds grotere passie voor het fietsen gaan grotendeels naar pa. Vroeger incidenteel samen weg op de mountainbike of op de racefiets, ik in de oude TC Mierlo kledij van pa, proberen om zijn wiel te houden. Dat beeld proberen we nu natuurlijk langzaam om te draaien, al valt dat nog niet mee… 🙂 Twee jaar geleden mijn eerste racefiets gekocht en toen was ik niet meer te houden. De appel valt niet ver van de boom, dus na een paar keer proefrijden bij de 30-groep moest dat lidmaatschap er toch gaan komen… De veelgehoorde namen van fietskameraden van je pa, die je vroeger alleen kende van al zijn fietsavonturen, krijgen dan een gezicht. In het begin een beetje wennen aan het rijden in een peloton, maar dat leer je snel genoeg. Voldoende clubgenoten die je daarbij helpen. In het peloton ben ik een ‘Benjamin’, maar kan het met iedereen goed vinden en maak graag een praatje, onderweg of in de pauze.

Onder normale omstandigheden fiets ik voorlopig dus alleen buiten het voetbalseizoen. Door de Corona-crisis is mijn fiets nu het enige middel dat mij fit houdt. Net als Marita mis ik ook de ritten op de zondagochtend met de club, zeker nu het warmer weer begint te worden. Dan is fietsen toch het leukst. Ik ga nu met name veel op pad met pa, maar ben ook met ma al een paar keer weggeweest. Voor mij voelt het ook wel als ‘quality time’, ook al ben ik soms, met name na een dagje hard werken, niet erg van het kletsen. Dan is het simpelweg mijn hoofd leegmaken en ‘stoempen’. Dat vinden ze ook helemaal prima. Hopelijk kunnen we dit nog een hele poos blijven doen samen, daar geniet ik van! Ondertussen probeer ik ook wat vrienden te enthousiasmeren. Enkelen hebben de smaak inmiddels ook te pakken, dus het zou helemaal leuk zijn als zij ook lid zouden worden van ons cluppie, maar dat komt misschien later wel.

Het zijn rare tijden met het Corona-virus, ook als kersverse ouders. Onze zoon is ons eerste kind en ook het eerste kleinkind van mijn ouders. Het is wel erg moeilijk als de opa’s en oma’s in de ontvangsthal van het ziekenhuis felicitaties en cadeautjes moeten afgeven aan mij, omdat zij niet verder mogen komen. Eenmaal thuisgekomen, konden we ze gelukkig wel wat meer de ruimte geven, al is het uiteraard wel uitkijken, in het belang van de gezondheid van ons allemaal. Een ‘geluk bij een ongeluk’ voor mij is dat ik nu dicht bij mijn vrouw en kind aan het werk ben. Zo krijg je toch wat meer mee, dan normaal gesproken het geval zou zijn. Tussen de bedrijven door een flesje geven, luier verschonen of in de pauze even wandelen met de kinderwagen. Aan het einde van de dag klap ik thuis mijn laptop dicht, schiet in mijn fietskleren en ga erop uit. Maar van mij mag alles wel snel back to normal. Ondanks de situatie waarin we ons allemaal bevinden, genieten we van ons kleine manneke en de liefde die hij van onze families en vrienden krijgt. Of dat nu op afstand in de achtertuin is, via een raambezoek of via een digitale weg. En als thuis alles rustig is en hopelijk blijft, dan kan ik gewoon mijn fiets uit de garage blijven halen! Zou er ooit nog een tijd komen met 3 generaties bij TC Mierlo?

Zoals eerder aangekondigd door Roel ga ik me de komende tijd, ter ondersteuning van de Communicatie-commissie, bezig houden met het beheer van de website, social media kanalen en content creatie. Ik heb een achtergrond in dit vakgebied, dus ik vond het leuk toen ik hiervoor werd gevraagd vanuit het bestuur. Het zou mooi zijn als we op korte termijn hiervoor wat dingen op poten kunnen gaan zetten. Ik heb wel wat gedachten hierbij, maar jullie ideeën zijn natuurlijk altijd welkom!

Ten slotte wil het befaamde estafettestokje graag overdragen aan Frank van den Bosch. Wij gaan de komende periode een aantal dingen samen oppakken voor de club en ik ben erg benieuwd hoe Frank het fietsen in deze tijd ervaart. Aan de Strava-activiteiten te zien zit hij niet stil. Ik wil alle leden van TC Mierlo alle goeds toe wensen. Blijf gezond en geduldig, hopelijk kunnen we dan richting het einde van het seizoen of kalenderjaar weer samen op pad.

Groeten,
Mark Sweegers

Terug naar nieuws