tcm

“Gezonde verslaving”

22 december, 2016

“Gezonde verslaving”

De oproep van Nol op de site van onze club heeft mij over gehaald om een column te schrijven. In het verleden heb ik als redactielid van een personeelsblad ervaring opgedaan als columnist. Mijn favoriete columnist is ex profrenner Peter Winnen, die al meerder boeken heeft geschreven. Een aanrader voor iedere wielrenner!

Dan zal ik nu verder in gaan op de titel boven mijn column. In de titel staan 2 tegenpolen, gezond en verslaving, klinkt vreemd maar ik vrees dat ik en alle leden van onze club “last” hebben van deze “klacht”.

Als ik naar mezelf kijk ben ik besmet geraakt met het wielervirus op 14 jarige leeftijd. Mijn vader, Wim Rutjens, vroeger een actieve wedstrijdrenner die het vooral moest hebben van zijn snelle benen, was de reden dat ikzelf in 1980 een stalen ros kocht om mijn eerste wedstrijden te gaan fietsen. Ik zal het nooit vergeten, het was een grijze Gitane, het merk van de destijds heersende Tour de France renner Bernard Hinault. Mijn fiets had toen nog toeclips, schakelcommandeurs op de buis, en remkabels die mooi buitenom liepen. Ook fietste ik nog in een katoenen wielerbroek zónder bovenstuk, een katoenen koerstrui, en een zwarte “worstenhelm” zoals die toen werden genoemd. En natuurlijk witte sokken, dat was verplicht, een andere kleur dan wit was uit den boze.

In mijn bijna 15 jarige wedstrijdcarrière is er veel veranderd op het gebied van kleding, materiaal en voeding. Zo was de komst van het klikpedaal in het begin heel vreemd, maar eenmaal gewend was het een openbaring. Stalen fietsen werden later van aluminium, en daarna carbon gemaakt. Kleding en helmen hebben ook een revolutie meegemaakt.

Carlo tijdens een wedstrijd bij de Nieuwelingen in 1982, destijds fietsend voor wielerclub Het Zuiden uit Eindhoven.

Na mijn wedstrijdperiode ben ik altijd blijven fietsen, en heb deelgenomen aan binnen en buitenlandse cyclosportieven. Dit laatste doe ik tot op de dag van vandaag nog steeds met veel plezier.

Wat altijd is gebleven is het PLEZIER in het fietsen. Jullie zullen het allemaal herkennen. De vrijheid die je ervaart als je besluit een rit te gaan maken. Of dat nou alleen is, in clubverband of tijdens een toertocht in binnen- of buitenland. Het buiten zijn in de vrije natuur, de elementen trotserend, grenzen verleggend maar vooral het bezig zijn met je lijf en leden.

Dit plezier breng ik maar al te graag over op de wielerjeugd van wielervereniging Buitenlust in Helmond, waar ik vanaf 2008 trainer ben. Wat is er mooier dan de jeugd enthousiast maken voor het fietsen. Ook hierbij staat het PLEZIER in het fietsen voorop.

Dit is naar mijn mening de basis om te blijven fietsen. Zo lang je PLEZIER hebt in het fietsen dan zal het nooit moeilijk zijn om op je racemonster te stappen.

Buitenstaanders, dus NIET fietsers, kunnen moeilijk begrijpen wat er nu zo leuk is aan het fietsen zoals wij dat doen. Ben je “verslaafd” aan je fiets wordt er weleens gevraagd. Ik denk dat we allemaal hetzelfde antwoord geven aan diegene die deze vraag aan ons stelt. Beter “ gezond verslaafd” zijn aan het fietsen dan aan een andere ongezondere verslaving. Vaak wordt het dan stil aan de overkant!

Dus beste leden, blijf maar lekker fietsen, laten we dan maar “gezond verslaafd” zijn!

Carlo Rutjens

Terug naar nieuws