tcm

“Erik Dekker te gast als spreker tijdens de TCM Vrijwilligersavond 2016”

29 november, 2016

Waardering

Zo’n 40 leden melden zich vrijdagavond 25 november in  familie restaurant den Heuvel te Mierlo om aanwezig te zijn bij de traditioneel jaarlijkse TCM Vrijwilligersavond. Het bestuur wil hiermee haar waardering uitspreken aan de mensen die menig uur vrijwillig ten diensten staan van de activiteiten die nodig zijn om onze Tourclub Mierlo goed te laten functioneren.  Na ontvangst met koffie/thee klonk het geroezemoes en gelach volop ten teken dat de stemming er al vroeg in zat.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA 

Mystery Guest: Erik Dekker

Om 20.45 uur vraagt de voorzitter Jan van Ginkel aandacht voor de mystery guest van deze avond! Erik Dekker, oud profwielrenner en ploegleider van de Rabobank, later Team LottoNL-Jumbo, is in tussentijd de zaal binnengekomen. De bedoeling is om vanuit het inmiddels populaire Wielercafé idee, een presentatie te geven. Na een korte inleiding door Erik, start hij de video beelden die een overzicht geven van een aantal belangrijke wielermomenten uit zijn imposante 14 jaar durende carrière als profwielrenner bij de Rabobankploeg. Dat was een goede binnenkomer en de begeleidende muziek gaf een extra cachet aan het geheel.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA Foto: Nol Dijkers

Daarna schets de geboren Drent in het kort een beeld over zijn ontwikkeling als wielrenner: ” Ik was een talent in de jeugdcategorieën. Op 16-jarige leeftijd debuteerde ik in de nationale juniorenploeg. Het eerste resultaat volgde snel: een zilveren medaille op de WK junioren! Mijn ontwikkeling als renner ging gestaag door en in 1992 behaalde ik een zilveren plak op de Olympische Spelen in Barcelona. Na deze Spelen werd ik profwielrenner. Maar het zou nog tot de Tour de France in 2000 duren voordat het grote publiek oordeelde dat ik echt was doorgebroken als wielrenner. Dat jaar won ik drie etappes in de Tour. Op de Champs-Elysées werd ik bovendien gehuldigd als de meest strijdlustige wielrenner.”

Altijd de aanval zoeken, Altijd sterker terugkomen

Om een idee te krijgen hoe Erik als persoon zijn beroep uitoefende en beleefde vond ik op zijn website de volgende tekst:

‘”Strijdlustig”. “Een aanvaller”. Dat zijn de woorden die mij het beste omschrijven. Weinig overwinningen behaalde ik met een defensieve tactiek. Ik won in totaal vier etappes in de Tour de France en drie klassiekers. Ik was winnaar van de Wereldbeker, Sportman van het Jaar. In totaal prijken er 68 overwinningen op mijn erelijst en daarmee ben ik Nederlands beste wielrenner van de eenentwintigste eeuw. Gedurende mijn carrière heb ik diverse valpartijen en blessures meegemaakt (ik had zelfs een speciaal talent om onderuit te gaan als er tv-camera’s in de buurt waren!). Het klinkt misschien gek, maar achteraf ben ik dankbaar voor elke valpartij, want elke keer kwam ik er sterker uit. Dat heeft mij mede gevormd als wielrenner en als mens.”

Afscheid van de actieve wielersport

In 2006 komt door een zware valpartij in Valkenburg, een vroegtijdig einde aan zijn wielercarrière en stapt daarna zo ongeveer direct als ploegleider in de volgwagen. Dat was een nog niet zo’n gemakkelijk proces vertrouwde hij ons toe!  Aan de functie van ploegleider komt in 2015 een einde en nam hij ( voorlopig?) afscheid van de actieve wielersport. Erik: ” Inmiddels gebruik ik mijn ervaringen in het geven van een clinic en lezingen bij bedrijven of in de vorm van Wielercafé. Ook talent herkenning, talentontwikkeling en talentbegeleiding is iets waar ik me graag mee bezig wil gaan houden” en geeft  een uiteenzetting van zijn visie daarover.  ” Veel aspecten wegen mee in het je doen slagen in de sport maar het allerbelangrijkste blijft toch dat je plezier hebt in het fietsen en je jezelf reële doelen stelt.”

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De aanwezigen luisteren aandachtig naar het geen Erik te vertellen heeft. Er is een goede interactie met de zaal mede door de relaxte manier van zijn presenteren en het appèl die hij doet op de mening van de aanwezigen. Ook is er is voldoende ruimte om vragen te stellen. Natuurlijk over het boek van Thomas Dekker, de mening van Erik over de toekomst van enkele profwielrenners en zijn opinie m.b.t. dopinggebruik. Met applaus eindigt zijn gewaardeerde bijdrage aan deze avond!

Rol van ouders

De volgende dag kreeg het verhaal nog een vervolg want ik realiseerde me achteraf dat we nu veel wisten over het ontstaan van zijn carrière, het verloop, het einde en het vervolg daarvan. Waar ik ook altijd benieuwd naar ben zijn de omstandigheden waarin een topsporter is opgegroeid en welke rol de ouders hebben gespeeld in de ontwikkeling van het sporttalent. Daarmee zou voor mij het verhaal completer zijn. Dus een telefoontje was snel gepleegd. Met Erik Dekker klonk het en ik legde hem mijn vragen voor. Daar gaf hij graag antwoord op maar: “Ik sta vlak voor de start van een wedstrijd dus bel ik je vanmiddag terug” was zijn reactie en dat deed hij. Erik is opgegroeid in het Drentse Hoogeveen en is de jongste van een gezin met vier kinderen die allemaal iets met fietsen hebben. Hij zegt daarover: ” Mijn broers en zus zaten net als ik allemaal al vroeg op de racefiets en reden wedstrijden. Mijn ouders waren jury leden en mijn vader functioneerde daarbij als ploegleider. Mijn ouders zijn altijd wel belangrijk voor me geweest. Alleen al de kosten van het fietsen en dat voor 4 personen! Natuurlijk ook de aanmoedigingen en soms een steuntje in de rug of een kritische vraag over de prestaties. Soms zie ik ouders wel eens reageren dat ik denk: is dat wel goed?  Het lijntje tussen motiveren en (te) fanatiek begeleiden is flinterdun. Nee, ik kan gerust zeggen dat ik een onbezorgde jeugd heb gehad en daardoor me vooral met het fietsen bezig kon houden.” Na toezegging van de link van de column, sluiten we het gesprek af.

Discussie

Nu weer terug naar de Vrijwilligersavond en die wordt vervolgd met een hapje en een drankje. Naarmate de avond vordert stijgt het geluidsniveau en verlegt men het accent van de inhoud van de gesprekken. Hoewel, een discussie over verkeerssnelheid en stoplichten heeft ook wel weer met fietsen te maken. Uiteindelijk blijkt een stoplicht een verkeerslicht te zijn met dank aan onze verkeersdeskundige Frank 🙂 Gelukkig vertoefde zijn vader in ons midden en konden we het glas een keertje extra heffen. 🙂 Dat “eentje meer” heeft Martin echt in de pocket zitten. Ben blij dat ik vanavond met dat extra pilske op, niet bij hem de volgwagen in hoefde voor een extra rondje rotonde!! Over discussie gesproken: Net na twaalven deed ik de deur van de vergaderzaal achter me dicht nadat ik besloot naar huis te gaan. Het was een bijzondere avond en mooi geweest! Een flinke stemverheffing van Gerard van Bree deed me twijfelen, een discussie?, was hier nog “voer” voor de column? Hij riep….. nee gilde bijna 🙂 : “Ik ben nog niet klaar.” Héél graag laat ik me op een ander moment nog eens bijpraten over de afloop daarvan. 🙂 . Met aangepaste snelheid ( < 30 ) fietste ik naar en over de “bedrempelde”  🙂 Kromme Haagdijk naar huis. Het gezicht diep in de kraag gestoken, want met de ijzige oostenwind dient de winterkou zich aan!

 

Nol Dijkers

 

Enkele sfeer foto’s:

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

 

 

 

Terug naar nieuws