tcm

“De spirit tijdens een zonovergoten, groene vaderdagrit”

23 juni, 2017

De zomer laat zich gelden en ook voor deze zondag kondigde het KNMI de nodige zonne-uren aan. Dat bleek, weinig kleding was er nodig om niet al te veel te gaan zweten. Vandaag stond voor de 28/30/33ers  de Oisterwijktocht op het programma. Een rit van 105 km door het “groene” gebied ten noord-westen van Helmond. Een route uitzetten waar de doorsnee toerrijder zich prettig bij voelt is niet altijd de gemakkelijkste opdracht. Je hebt met veel aspecten te maken zoals: seizoensopbouw, veiligheidsaspecten, verkeersluwte, natuur, afwisseling, pauzeplek en bereikbaarheid volgwagen. Toch wordt in het peloton regelmatig een compliment uitgedeeld aan Kees en Nico die deze taak op zich hebben genomen. Graag laat ik hen in een van de volgende columns daarover eens aan het woord.

De eerste 61 km gingen ( globaal gezien ) via Stiphout, Lieshout naar Nijnsel. Daar de A50 over richting Sint-Oedenrode, Boskant, Liempde en Oisterwijk. De temperatuur is te hebben maar dorst en honger hebben we altijd wel. De rustplek was perfect gekozen, Brasserie Kleijn Speijck, een fraai gelegen locatie aan de Bosweg. Goed vertoeven was het daar met de mogelijkheid van diverse soorten gebak/vlaai. Gerald, onze patisserie specialist, prees deze keer de “zomerkoninkjes” aan en dat bleek geen slechte keuze! 🙂 wel slagroom erbij natuurlijk. 🙂

 

Tijdens de pauze zie je en hoor je ook van alles. Kijk dat de Scheep soepele beenspieren heeft is wel bekend maar heb je de werking van zijn buikspieren wel eens bekeken? Zo rond heb ik ons vrouw tijdens haar 4 zwangerschappen nog nooit gezien! 🙂 Vraagt het hem gerust nog eens, hoe doet dat graag. 🙂 En Peter lijkt iets te vertellen wat het daglicht niet kan verdragen. Wendy is er zichtbaar van geschrokken en heeft daar ondanks wind mee, de laatste 40 km behoorlijk wat hinder van onder vonden. 🙂

 

Wat me verder opviel was het bruin gekleurde gezicht van Toon………Sweegers wel te verstaan. Wie hem op Strava volgt ziet de progressie die hij dit seizoen doormaakt. Gekscherend vraag ik hem of hij aan zijn tweede jeugd is begonnen. Hij reageert en zegt: “Ja dat lijkt er wel op hé en als het niet gaat haak ik toch gewoon ff af!” Later zag ik zijn bidon ergens op een tafeltje staan en kreeg de neiging deze te….., 🙂

En dan weer naar Mierlo, enigszins op tijd wilden we wel thuis zijn. Menig vader laat zich graag verwennen maar dat moment kwam eerder dan gedacht. Tjuu nog aan toe. 🙂 Wat werden we door elkaar gerammeld over een klinkerweg ( naam is me ontschoten) kort na de pauze. Kon de eerste km daarna bijna geen woord meer uitbrengen en de toon van zijn Hans zijn stem was zeker met 3 ladders in hoogte toegenomen. Hij was trouwens vandaag schier onvermoeibaar, geen zwak moment bij hem gezien.

Tijdens de pauze was Hans zijn vrouw aan het appen, hij wilde toch echt wel weten waar ze hem mee ging verrassen. En zie: “That’s the spirit”.

N.D.

 

 

Terug naar nieuws