tcm

De kop is eraf, maar de buik nog niet.

28 maart, 2016

Het wielerseizoen 2016 is van start gegaan en de eerste ritten zitten erop.  Sommigen hebben de wintermaanden gebruikt om via Sportschool Harks te werken aan hun algemene conditie, anderen hebben zoveel mogelijk doorgefietst op de racer dan wel  ATB/Mountainbike. Maar er zijn er ook die lekker een paar maanden “niets” hebben gedaan. De titel van dit verslag zag ik op Strava bij iemand boven het koersverslag staan en vond dat op zich wel een aardig gegeven.

Op 6 maart verzamelde we ons bij zaal De Heuvel voor de eerste rit van het seizoen. Een frisse morgen met wat ochtend vorst dus oppassen geblazen. Het was leuk om een ieder weer te zien na zo’n lange periode. De samenstelling is veranderd,  enkele nieuwe leden,  Jeroen die na afwezigheid van 3 jaar weer aansluit en Hans probeert het een tijdje bij de 30 groep.  We reden de Mierlo-Nederweert tocht, een rit van 55 km zonder pauze.  De weergoden waren ons uiteindelijk goed gezind met alleen na de eerste kilometers een hagel/sneeuwbui. Na afloop een gezellige gezamenlijke afsluiting waarbij we ons konden opwarmen aan de erwtensoep ( gelukkig na afloop!) en broodjes frikandel.

Zondag 13 maart stond de Griendtsveen-rit op het programma. Er stond een straffe noord/noordoostenwind die het op de heen weg zwaar maakte. Er moest gewerkt worden. De kopmannen hadden het zeker niet gemakkelijk en de groep dreigde zo nu en dan uit elkaar te vallen. Na de pauze kregen we het een stuk relaxter, wind in de rug en het zonnetje erbij. Er werd meer gelachen en gekletst in het peloton. Alles bij elkaar een mooie rit o.a. langs de turfvaarten van de Peel.

Afgelopen zondag 20 maart dan de Achel-rit. Wederom een frisse morgen met i.e.i. een dreigende lucht, waaruit eerder al motregen was gevallen.  Een tocht van 90 km met de pauze in eetcafé  Zomerhof. Een drukte van belang ,  verschillende verenigingen, o.a. Nuenen, waren daar te gast. De terugweg verliep gladjes. Zonnetje erbij, de wind was gaan liggen en zelfs in ons voordeel gedraaid. De groep had weinig moeite met het tempo  tijdens de rit ondanks het feit dat een aantal mannen  goede  benen had en  de snelheid  regelmatig  boven de 32 dreigde te brengen.  Puur enthousiasme en balorigheid zullen we maar zeggen! Andrea moest zo nu en dan de handrem erop zetten.

Terug naar nieuws