tcm

De geest wil wel maar het lichaam niet.

29 april, 2016

Het komt regelmatig voor dat je net iets meer wilt doen dan achteraf kan. Het lichaam geeft perfect aan als je over de grenzen van je mogelijkheden gaat. Maar dan moet je wel goed naar de signalen (leren) luisteren. Natuurlijk is dat weer een open deur intrappen echter ik had ook een ervaring nodig alvorens je beseft dat je roofbouw pleegt. Ik schaam me er niet voor maar liever had ik op tijd aan de handrem getrokken. Honderdduizenden, misschien wel miljoenen mensen in Nederland over komt het, tegenwoordig al op jonge leeftijd. Exacte getallen heb ik niet maar zullen beslist te vinden zijn. Het lijkt inderdaad wel iets van deze tijd. Jagen jagen jagen, snel dit snel dat, we menen dat alles moet en kan. Onze agenda’s puilen uit van alle afspraken met de daaruit voortvloeiende verplichtingen. We leven in een turbulente, snel veranderende wereld. Wat gister nog was is morgen weer anders…….althans zo lijkt het!

Gelukkig hebben we onze fiets! Dan kun je eens lekker uitwaaien, jezelf afbeulen, je gedachtes verzetten, gezellig met de groep mee. Genieten van de natuur…..tenminste…..als je de tijd neemt om eens rond te kijken……dan wel goed op blijven letten want het  gaat vaak sneller dan gedacht en het zo kort op elkaar zitten vereist wel enige concentratie. Maar wat als het fietsen een keer of langere tijd wat minder gaat. Gisteren had ik ook zo’n dagje. Op Koningsdag ging de St.Anthonisrit niet door.  No problem….even op de speedbike in het schuurtje, lekker droog en flink doortrappen dan wordt het vanzelf warm. Hoe stom kun je zijn. Mooi losfietsen met de “DiDo-groep” tijdens de Reuselrit was de gedachte. Was lang geleden dat ik zulke slechte benen had. In dit geval weet je hoe het komt. Sparen wilde ik me niet en afhaken…….uhhhhh…..dat niet nee…., wel de laatste 3 kilometers vragen of het rustiger kan:-(.  De dagen erna snel herstellen en nooit meer doen.:-)

En als het dan eens langere tijd niet goed gaat en je zoekt naar de goede benen, de juiste houding, het algemeen plezier. Pijntje links pijntje rechts. Dan ga je prakkeseren, de fiets opnieuw afstellen, alles nakijken, smeren enz. Nadenken over je trainingsschema’s, voeding en verdere zaken die van belang zijn om je hobby goed uit  te oefenen. Nog niet zolang geleden sprak ik daarover met een clubgenoot . We zijn geen 20 meer, het gaat niet altijd meer zo van zelfsprekend. Je krijgt last van lichamelijke ongemakken die het ontspannen fietsen niet bevorderen. Liefst negeer je dat soort klachten tot dat je bijwijzen van spreken van de fiets valt. Dat doe je zeker als je al jaren in het peloton zit, je mannetje kunt staan en fietsen je grootste hobby is. Soms spelen ook andere zaken een rol. Naast het fietsen hebben we nog veel andere verplichtingen die de nodige energie vergen. Je werk, familie, vrienden enz. enz. En als je intensief wil fietsen balanceer je wel eens op het randje van wat wel , of beter gezegd, wat niet kan. Het wordt een optelsom en dan wordt de situatie ( b.v. de pijnklachten) er vaak niet beter op. Even gas terug nemen, een tandje minder, een ritje minder of zelfs een weekje niet fietsen en uit de sleur van het in dienst staan van de ander blijkt vaak een goed middel. Niet gemakkelijk, want je baalt als een stekker, maar wel bewonderingswaardig als men dan even een pas op de plaats kan maken!!

ALS HET DAN NIET KAN ZOALS HET MOET, MOET HET MAAR ZOALS HET KAN!

N.D.

 

Terug naar nieuws