tcm

” Anna……bel, het wordt niets zonder jou “

5 maart, 2017

Vroeg wakker, de kriebels in het lijf. Ja al enige tijd werd er naar uitgekeken, vandaag de aftrap van het wielerseizoen TCM 2017. Alles nog eventjes nalopen, banden op spanning en schakelen. Ook smeren en wat poetswerk om daarna met een kleine omweg richting Mierlo te pedaleren. Een grote groep leden had zich verzameld. Blijde gezichten bij zaal Den Heuvel waar het eerste wat me werd toegeroepen was: “Heej Nol we hebben je meer in de krant gezien dan op de fiets “. Naast het fietsen bij TCMierlo heb ik nog een hobby en dat is in de wintermaanden houtzagen bij Staatsbosbeheer. Dat heeft me inmiddels landelijke bekendheid opgeleverd. Niet dat je daar nou zo blij mee moet zijn want het betreft een reactie op een besluit van de directie van Staatsbosbeheer om het zaagwerk in hun bossen door particulieren te verbieden. Einde verhaal na 38 jaar….! Dit even terzijde. Vlug een aantal handen schudden, heel even bij kletsen om dan snel de 28 groep op te zoeken. Een scherp fluitje van Roel zorgde voor de formatie van het 28 peloton met 17 deelnemers.

De meeste wakker wordend uit een winterslaap, een enkeling die afgelopen week een opwarm ritje maakte. Maar ook fanatiekelingen die de winter volop hebben doorgefietst. In de samenstelling en de grote van de groep is wel wat veranderd. Daarover de volgende keer meer want anders ga ik beslist weer iemand vergeten. Voor iedereen de vraag hoe het zal zijn om morgen en vooral overmorgen te voelen hoe de eerste voorjaarsrit in de benen is gaan zitten. Makkelijk zou het niet gaan worden ondanks het beperkt aantal kilometers. Wel mooi weer, enigszins fris en het zonnetje erbij maar met stevige zuid westenwind.

Concentratie bleek vanaf het eerste moment vereist want slechts 500 meter onderweg zijnde moest een uitgeklapte paraplu op straat ontweken worden. Dat liep goed af en dan met goede moed richting Lierop om af te slaan voor een lus via Helmond, Asten, Heusden richting Ospel. Daarmee hadden we het zwaarste deel wel gehad. De wind recht op de snuit deed de snelheid soms afnemen naar begin twintig kilometer per uur. Gewerkt moest er worden maar het mooie is dat je weet dat er ook een moment komt het dat het vanzelf gaat en ja dan is op kop zitten geen straf natuurlijk . 🙂 Jammer genoeg moest Chris even laten “lopen”, zijn knie speelde hem daarin parten. Met een plekje in de luwte lukte het om de rit gezamenlijk te volbrengen. Daarna nog een supersnelle wielwisseling na een lekke band van Andrea. Frits en Bart waren rap ter plekke. Bedankt maar weer! Vanaf Someren-Heide ging het rap en kwam de geur van de erwtensoep ons tegemoet. We roken de stal en Andrea moest regelmatig aan de teugels hangen om de groep niet uiteen te laten vallen. Als laatste van alle groepen reden we rond twaalf uur de Heuvel op……de erwtensoep was lekker maar de frikadellen en kroketten hebben wij niet gezien. 🙂

Maar waar komt de titel van de column dan vandaan zou je zeggen. Nu dat komt zo: na de derde of vierde rit van het seizoen 2016, wilde ik graag een column schrijven over het destijds meefietsend damestrio van groep 28. Andrea, Wendy en Anna waren zeker pagina vullend maar dat ging er niet van komen. Anna lukte het door omstandigheden niet om het seizoen mee af te maken en daarmee ontbrak voor mij het onderwerp voor de column. Dus ANNA………HET WERD NIETS ZONDER JOU………. edoch,  je bent er weer bij en dat is mooi. Ik BEL je nog voor een nieuwe poging maar dan moet Wendy er ook zijn. Het is zeer de vraag of dat gaat lukken, ze gaat groep 30 echt niet verlaten. 🙂

N.D.

Terug naar nieuws