tcm

Achter de rug van, in gesprek met en groepsvorm!

7 mei, 2016

Wat een prachtige dag. Lang geleden dat we met deze temperaturen de fiets op konden. Een rit van 155 km met negen, even later bij Deurne, na aansluiting van Robert met tien man naar Kevelaer. Het kon niet mooier zijn. Ik moet zeggen dat van bidden niet veel terecht is gekomen. Althans ik heb niemand gezien die, eenmaal aangekomen in het druk bezochte Kevelaer, zich tot de hemel richtte. Wellicht Roel heel even toen zijn helm van de fiets bleek te zijn gehaald! We hadden ook een gastrijder, Leo  die veelal met groep 30 koerst. Samen met Hans hield hij ons een tijdje uit de wind. En niet efkes zeker, een kilometertje of 25 á 30 op zijn minst.

Tijdens de rit heb ik opmerkelijk veel achter Hugo gezeten. Dat was louter een toevalligheid maar je kunt dan eens bekijken hoe iemand op de fiets zit, welke traptred hij heeft en welke technieken iemand aanwend in de bochten, bergje op en bij het aflossen van de koppositie. Wat was hij vandaag weer in vorm. Met de week wordt het beter en ik vrees dan ook dat er in november geen houden meer aan is. Een beetje Italiaanse les kregen we. Het ging over zijn bianchi maar zo mocht je dat niet uitspreken. Het is bianki. Weer wat geleerd.

Zo’n lange tocht geeft je ook net even meer gelegenheid om met mede rijders in gesprek te geraken. Zo ook met Tini. Het was de tweede keer dat ik hem tegenkwam en er bleek een verbinding te zijn tussen mij met een van zijn loopmaten uit de tijd dat hij lid was bij HAC. Een marathon of acht liep hij in zijn carrière. Tegenwoordig fietst hij alleen nog maar, een combinatie van de twee vind hij op zijn leeftijd niet wenselijk. Een sportman puur sang. Maar die hebben we meer in ons midden. Neem nu Karel en Alex. mannen die heel wat tochten op hun palmares hebben staan. Met hen ga je niet lachen, zeker als het wat zwaar wordt, staan ze hun mannetje en moet Andrea de rem erop zetten.

Wat me vandaag ook op viel was de homogeniteit in de prestatie van de groep als geheel. Er werd schitterend gekoerst, natuurlijk hadden we behoorlijk wat stukken de wind in de rug maar we hadden hem even zozeer tegen. Soms niet te zuinig. Zo langs de Maas sloeg de twijfel toe m.b.t. de vorm van de dag. Er moest ook wat geklommen worden en de lengte van de tocht vergt ook energie. Echter de 30 groep voelde steeds weer onze adem in de nek. Volgens mij had Leon ter hoogte van de Lungendonksebaan al naar Den Heuvel gebeld en gevraagd alvast een blad bier klaar te zetten zodat leek of ze er al een uurtje zaten alvorens wij in Mierlo zouden arriveren!

Alles bij elkaar een mooie zonnige dag, een schitterende tocht via Well naar Kevelaer, in een lus terug door de bossen van Siebengewald, Bergen naar Broekhuizen. De Maas over met het pontje. Dan richting Helenaveen, een pauze daar en daarna in een streep naar de finish. Bij Den Heuvel nog een lekker koud biertje of drie 🙂 en uiteindelijk tevreden naar huis!

Graag een dank aan Frits en Carin  die ons, indien nodig,  bijstonden met de volgwagen. Daardoor kon ik toch met het peloton mee.

N.D.

Terug naar nieuws