tcm

“Helemaal geen schande”

26 maart, 2017

Het oogde vanmorgen vriendelijk in de lucht. Zon, (nog) weinig wind en een lekker temperatuurtje……..achter het glas. Maar hoe anders werd het toen we richting Den Heuvel fietsten. Een ijzige aanwakkerende koude noord-oosten wind en al snel een dichttrekkend wolkendek. Je moest de goede kledingkeuze hebben gemaakt om enigszins met comfort op de fiets te zitten. Ook deze keer geen voltallig peloton. Groep 28 met  11, groep 30 met 18 en groep 33  met slechts 6 deelnemers. Nu heb ik Carlo Rutjens afgelopen donderdag op de wielerbaan van Buitenlust 68 zien rond denderen dus die zou normaal gesproken vandaag goede benen hebben. Volgens inside information was dat ook zo. 🙂 en kon de 33 groep daar mooi van profiteren! In totaal 35 man. Geen actieve vrouw gezien, hoewel……….Myke hield Jan mooi aan de praat in de volgwagen. Hij kreeg de kans niet om in slaap te vallen! 🙂

Een relatief kleine groep dus maar wil niet zeggen dat de rest niet actief zou zijn. Puk Knoops en Stefan Scheepers bijvoorbeeld reden niet onverdienstelijk met een John Knoops-team: Heerlen-Monschau-Heerlen. Gerald reed een middageditie samen met Ilse. Zo te zien hadden zij beduidend meer pauze momenten dan wij en de “Riestevlaai” zal zeker op het menu hebben gestaan. 🙂 Wendy Schulten was zich aan het pijnigen vanuit het Limburgse Valkenburg. Dat zal ze geweten hebben. 🙂 Over pijnigen gesproken: Een korte nacht die niet alleen werd veroorzaakt door het verzetten van de klok maar ook door een feestje of “latertje” met veel bier, leverde Hans en Roel vandaag de nodige ongemakken op. We weten echter als Hans gaat klagen je moet gaan opletten. Roel had het so ie wie so niet gemakkelijk vandaag. Navigeren en teamkapitein tegelijk binnen de 28 groep is geen sinecure.

Naar de Kempen ging het vandaag, dat betekende met de wind van achter een relatief makkelijke eerste helft van de rit. Via Leende naar o.a. Bergeijk, Walik, Hulsel en Eersel , hadden we in Casteren na 53 km onze rustplek. Daar wilde Leon nu eindelijk wel eens weten waarom ik mijn rugzak bleef dragen. Ja dat is een kwestie van trainingstechniek: 2 straatklinkers erin voor de extra belasting! 🙂 De rust moesten we goed benutten om de resterende kilometers af te leggen en er werd dan ook ruim appeltaart met slagroom genuttigd. En zwaar werd het nog. Natuurlijk zijn er altijd bij die onvermoeibaar lijken. Karel, Gerard om er een paar te noemen. Trouwens Gerard kun je als het om verkiezingen gaat naar zijn ervaringen vragen i.v.m. de ontmoeting met Jesse Klaver in Eindhoven. Daar heeft hij wel een enigszins “voorbehoedende” mening over. 🙂

Het venijn zat hem in de staart. De rit werd onbedoeld iets langer en de wind begon ons parten te spelen. Ook Robert, die normaal gesproken barst van de energie, moest op een gegeven moment passen. Helemaal geen schande, hij had door omstandigheden zijn fietstrainingen op een laag pitje gezet en heeft daarmee ook aan kracht ingeboet natuurlijk. Maar Robert: “Mooi dat je er bent. Over een paar ritten zit je er weer heel anders bij!”

N.D.

 

Terug naar nieuws