tcm

25 283090 Zwaantjestocht Sint-Michielsgestel, 4 september 2016

4 september, 2016

Swaen voert ieder kroeg
So wel in dorp als stad
Omdat hij altijd graag
Is met den bek in`t nat!

Teletekst voorspelde: zondag is het herfstachtig met regen en een stevige wind. Niet alleen de wind zat ons soms tegen maar ook een klein keffertje viel ons bij de start lastig. Toen die met de staart tussen de benen het hazenpad koos konden wij met achten verder op onze tocht. Gelukkig maar dat blaffende honden niet bijten! Ook een geluk van het oponthoud bij de start was dat de voorspelde regen achterwegen bleef tot we 29 km ver waren, net bij een viaduct in het zicht, zodat we tijdig onze regenjasjes aan konden trekken. Tijdens het aantrekken trok een enorme regenbui over. Na deze stortbui trokken we verder over ’s lands natte wegen. We kwamen gelukkig niet als verzopen katers aan bij ons pauze adres De Zwaantjes te Sint-Michielsgestel. Bij de Zwaantjes dronken we een lekker warm kopje koffie en het droogden we onze regenjasjes en zemen in de broek. Zoals het middeleeuws rijmpje boven al aan geeft kent iedere stad of ieder dorp wel een café, restaurant, herberg of andere uitspanning met een naam refererend aan de Zwaan dus voor een natje en een droogje waren we op de juiste plek. Er bestaat zelfs een uitdrukking “in het zwaantje wonen”. Dat betekent: vaak in de kroeg zitten. Elke kroeg, herberg of restaurant De Zwaan zal een mooi verhaal hebben. Maar waarom is de naam nou zo populair? De zwaan is o.a. het symbool van de eenzaamheid maar ook van trouw. In de werken van Jeroen Bosch, geboren in 1450 te Den Bosch niet ver van Sint-Michielsgestel, krijgt de zwaan echter een omgekeerde betekenis: liederlijkheid, onzuiverheid, prostitutie en dronkenschap. Vaak duikt bij de door Jeroen Bosch geschilderde kroegen en bordelen de witte zwaan op aan een uithangbord. Een rode vlag met een witte zwaan werd in zijn tijd gebruikt om een bordeel aan te duiden. In vroeger tijden was de herberg het enige horeca-etablissement in de verre omtrek. Goede zeden waren er vaak ver te zoeken en gezelligheid een ruim begrip. Men maakte er toen ook niet zo’n probleem van. In de loop van de tijd verdween de prostitutie maar de zwaan bleef als aanduiding van het etablissement. Mooi dus, het thuisfront hoefde zich daar dus geen zorgen over te maken. Een tweede kopje koffie konden we gerust, al ietwat uitgerust, nemen. Is het droog? Hup met z’n achten vertrokken we voor deel twee huiswaarts. In een boog om Gemonde, Sint-Oedenrode en Son bereikten we via Gerwen ons eindstation D’n Heuvel, geen Zwaan meer gezien. Hondenweer, zoals voorspelt, neen maar wel vies na zo’n tocht, dus rap in bad of douche, na een lekkere trappist ……niet alleen met den bek, maar ook met ‘t lijf in ’t nat!

09-04

HvdW

Terug naar nieuws