tcm

25 232096 Drunentocht, 16 juli 2017

16 juli, 2017

Zes uur, de wekker loopt af, zondag………….rustdag toch? Nee dus, hup eruit, een snel wasje en rap het lycra pakje om het gespierde lijf, adem even inhouden en snel de rits dicht. Strak in het pak! Rap een kopje koffie om de oogleden omhoog te houden en een boterhammetje om het gerommel in de buik vóór te zijn. Ook nog wat boterhammetjes voor onderweg klaarmaken, buienradar raadplegen (waarom? Ik ga toch!), race schoentjes aan, helm op, deur op slot, naar de schuur, fiets van de haak, bandenspanning checken, ketting op eventueel aanwezig vuil controleren, bidon in de houder, garmin op het stuur, heb ik mijn  fluit om de nek, ja, op naar denheuvel dan. Op zich een normaal zondag ochtend tafereel bij ons in huis, maar al zo vroeg? Het is dan ook nog stil in het dorp als we om kwart voor zeven met z’n tweetjes de overige 8 leden van GR25 TCMierlo stilletjes begroeten. Het aantal deelnemers dat in de vroege zondag ochtend het warme nest verlaten heeft valt een beetje tegen. Of hadden wij op deze semi uittocht hooguit de helft verwacht? Nog even wachten met starten want Annemarie denkt dat de bandenspanning te laag is. Iets te laat fietsen we in een rechte lijn naar Son om daar te kijken of er nog leden zijn die vanuit daar er een echte, dus geen semi, uittocht van wilden maken. Uiteraard mochten zij alle drie aansluiten om via Nijnsel, Olland, Gemonde, Sint-Michielsgestel, Esch, Vught, een stukje ’s-Hertogenbosch en Vlijmen in Nieuwkuijk met z’n dertienen de Emmamolen te bereiken. Daar werden de gepijnigde benen even de benodigde rust geschonken en lieten we, bij de door ons in de vroege ochtend gesmeerde pauze-boterhammetjes, een kopje koffie of thee inschenken. Goed dat we de boterhammetjes zelf meegenomen hadden want door de Emmamolen, een korenmolen uit  1886 en vernoemd naar Emma van Waldeck-Pyrmont, koningin der Nederlanden, wordt nog uitsluitend veevoer gemalen. Wel verkochten ze er eetbare molensteentjes die sommigen eventjes heerlijk vermaalden. Na de pauze deel twee van de tocht, vernoemd naar Nationaal Park De Loonse en Drunense Duinen. Bidon weer gevuld, afval in een plastic zakje, koffie betaald, helm op, bidon in de houder, racefiets van het slot, garmin op het stuur, heb ik mijn  fluit om de nek, ja, allemaal klaar, fluiten en op naar denheuvel. Afwisselend voorop fietsend langs of door de dorpen Drunen, Giersbergen, Distelberg, Raam, Haaren, Luissel, De Roond, Lennisheuvel, Vrilkhoven, van sommige gehuchten kende ik het bestaan niet eens, komen we weer in Son. Onder een stralend zonnetje wilden we afscheid nemen van de uittochters maar niet dus, ze fietsten gewoon met ons mee richting Mierlo via Stad van Gerwen, Gerwen, Stiphout en Brandevoort terug naar af. Bijna één  uur, de finish in zicht, ongeveer 135 km later, de zondag is al een stuk voorbij…………..………….vanaf nu lekker rustdag!

Oude roeden van de Emmamolen: links De Prins van Oranje, rechts Pannevis roe

Terug naar nieuws