tcm

25 197100 Bossche Bol tocht, 23 juli 2017

24 juli, 2017

De hele zaterdag voorspeldde de weerapp een tocht met een regenachtig verloop. Maar op zondagochtend scheen de zon. En als op zondagochtend de zon schijnt, dan gaat het strakke broekje aan, de mooie schoentjes met de harde zolen aan de voeten en de helm op het hoofd. Dan komt de fiets uit de schuur en op naar DenHeuvel. Om 8 uur precies (of hooguit 2 minuutjes later) gingen de handen in de beugels en spanden dertiende kettingen tussen cranks en cassettes. Met rasse schreden bewoog groep 25 richting Den Bosch, de enige logische richting die past bij de Bossche bol tocht. Ter hoogte van Nuenen sloot de veertiende coureur, een nieuwe die eventjes kwam meerijden, zich bij ons aan. Een lekke band zorgde voor wat oponthoud en de nodige hilarische momenten, wat toch bij een lekke band schijnt te horen.

Keurig op tijd draaide alle 28 wielen de Parade in Den Bosch op om bij Grand Café Silva te genieten van een lekker bakkie koffie, cola of chocomel en uiteraard de beloofde Bossche bol.

Na het verorberen van deze fijne Bossche lekkernij en allemaal keurig in de rij te hebben gestaan voor het voldoen van onze schuld (niet het bekennen, wat had gekund in de naast gelegen Sint Jan), ging het met gezwinde spoed, met de neuzen stoïcijns in de wind, terug richting Mierlo. Enkele kilometers in die richting hield de veertiende het voor gezien en nam de kortste route richting Nuenen terug. Stampend in de wind werd het een van onze trouwste leden op klim over de A50 even te veel. Teruggebracht bij de groep, moest deze enige tijd later toch weer lossen. Onze wegkapitein besloot samen met hem terug te rijden, zodat de rest verder kon met de tocht. Echter daar kon geen sprake van zijn. Achter de voorrijders werd als een stel muitende piraten in de remmen geknepen. Eén voor allen en allen voor één, zeiden de mannen (en vrouw), en we gaan samen uit, dus ook samen naar huis, dus we blijven hier, op dit fietspad in Gerwen, tot iedereen weer bij elkaar is. Verheugd over deze saamhorigheid voldeden wij de tocht met in de buik van het peloton, beschermd tegen de elementen, onze vriend. Tot vlak voor Mierlo dan, want net als in de tour telt het laatste stukje blijkbaar niet meer voor het klassement. Drie coureurs kwamen aan de finish, waar wij op het terras onze avonturen vertelden en de verhalen van de andere groepen tot ons namen onder het genot van een welverdiend drankje. Het was weer een mooie toerdag en trots dat ik deel uit mag maken van onze club kon ik tevreden naar huis. Volgende week weer…

RB

En naast een mooie toerdag kregen we die avond ook een mooie tourdag………………………Dylan Groenewegen zegeviert op de Champs-Élysées.

HvdW

Terug naar nieuws