tcm

25 173136 Kevelaertocht, 28 mei 2017

25 mei, 2017

Zoals ieder jaar ging GR25 van TCMierlo in de mei-maand een bezoek brengen aan het Duitse Maria-bedevaartsoord Kevelaer.  Het plaatsje ligt maar 6 kilometer over de grens  in de Duitse deelstaat Noordrijn-Westfalen, gelegen in de Kreis Kleve, maar wij doen met 19 man iets meer dan op-en-néér en blijven zo ruim (ook) 19 kilometer in het land van onze oosterburen fietsen. Ook hier dus: “Vorsicht der Verkehr, der von rechts kommt, hat Vorfahrt vor den anderen Verkehrsteilnehmern”. Nadat, eenmaal aan gekomen in Kevelaer na 64 kilometer enkele van ons het gebruikelijke kaarsje tegenover de Genadekapel, tegen de achterzijde van de Mariabaseliek, als dank voor al het goede in het afgelopen (fiets-)jaar en tevens al een beetje voor het komende jaar aangestoken hadden wandelden we (wandelen ja….niks aan de hand met onze fietsen) naar café Heilen. Om maar meteen aan een goed komend jaar te beginnen maakten we gebruik van hun aanbod: “eine Kanne Kaffee- oder Teevielfal und etwass aus die große Auswahl an Konditoreiprodukten aus eigener Herstellung: Torten, Trüffel, Pralinen, Marzipanfiguren oder Teegebäck ”. We kwamen ogen te kort bij de vitrine. Maar éénmaal een keuze gemaakt was het smikkelen en smullen. Ik denk dat Maria, daar boven te samen met haar zoon, instemmend knikte: “och die jongens en meisjes moeten nog zo’n eind naar huis, die mogen, naast onze geestelijke ondersteuning  wel een stukje “voedingsgenot” om hun strakke lichamen niet uitgemergeld naar de meet te hoeven brengen” Mooi, de zoon was het blijkbaar met ma eens, dus met hun zegen konden wij gerust de terugtocht naar ons Nederland aanvangen. (toch echt geen Germanisme?) In een vloek (sorry Maria en Co.) en een zucht bereikten we, na een driedubbele lek stop bij de vrouwengevangenis, pauze 2 in de oude Peel te Helenaveen bij kilometerstand 106 . Sommigen hadden hun meegenomen brood de eerste pauze (expres) vergeten op te eten en konden nu mooi hun pauzehonger stillen. Anderen namen genoegen met alleen koffie, fris en / of krachtreep, krentenbol of gewoon niets, of iets (effe wachten) van de zaak. Met ondersteuning van boven trapten we de laatste 30 kilometers onder onze wielen weg. Met gemiddeld nog een redelijke vaart beëindigden we zo onze 136 kilometer lange bedevaart. Eénmaal aangekomen zagen we dat de voorzitter enige plaatsjes voor ons bedevaartgangers gereserveerd had………dus een glaasje op de goede afloop (waarvoor dank aan daarboven) en daarna rap naar huis het warme zweet afwassen en Tom Dumoulin nog stand zien houden in de Giro. Nog 3 nachtjes slapen Tom en dan……..Rose, net als Jan?

  

HvdW

Terug naar nieuws