tcm

25 169084 Kasteel Heeswijktocht

14 april, 2019

Om met de woorden van dominee Gremdaat te spreken: “Kent U die uitdrukking, met het verkeerde been uit bed gestapt, kent u die uitdrukking”? Welnu dat had ik vanmorgen. Ik moet ter verklaring wel even een paar uurtjes terug in de tijd. Vannacht had ik namelijk een heel mooie droom. In die droom was ik ik een machtig kasteelheer, een fiere ridder hoog gezeten te paard, met een volk dat naar me opkeek omdat ik al het goede van de wereld en van mijzelf deelde met alle boeren, burgers en buitenlui, kortom een waar goedhartig vorst met een fantastische inborst. Als ik dan een keer niets te doen had, geen belastingen hoefde te innen, geen heidenen hoefde te kerstenen, niet hoefde deel te nemen aan een ronde tafel conferentie of mocht aanzitten aan een feestelijke dis, dan genoot ik met mijn mede ridders in één van de vele gezelschap ruimtes of te samen met mijn beeldschone prinses in één van mijn sfeervolle slaapvertrekken of zoals men ook wel eens zegt in de kamers van Morpheus. Deze god van de dromen werd door de wekker vanmorgen een abrupt halt toe geroepen. Mijn harnas bleek een pyama te zijn, de prinses bleek mijn vrouw te zijn (maar dat maakt niet veel verschil) en ik zat niet hoog en fier op mijn paard maar stond, nadat ik keuze gemaakt had met welk ‘gedroomd geharnast’ been ik het eerst zou afstijgen, met mijn verkeerde been dus op de koude grond. Hup eruit, weg heerlijke droom, aankleden, boterhammen smeren, thee zetten en de stalen (of carbon) rossen klaar zetten. We gaan fietsen. En waar fietsten we vandaag met 15 man naar toe? Inderdaad naar het kasteel Heeswijk. Gezeten op mijn ros reed ik door het Brabantse land, de buitenlui groetend. De leven is soms net een droom.

Hans van de Wijdeven

Terug naar nieuws