tcm

25 100100 Nistelrodetocht, 2 juli 2017

2 juli, 2017

Regelmatig rijden mijn vrouw en ik, met trein of auto, naar Den Haag om daar onze zoon Ivo, zijn vrouw Mandy en vooral, sinds 18 april, ons kleinkind Tristan te bezoeken. Je snapt dat wij telkens weer met veel plezier westwaarts reizen. Als wij dan Den Haag binnen rijden worden we verwelkomt door fantastische kleurrijke versieringen op gevels, in straten en in winkel etalages. Dat hebben ze daar niet voor ons gedaan maar Den Haag staat dit jaar stil bij het feit dat 100 jaar geleden de kunstbeweging De Stijl opgericht is. En zoals de meeste van jullie misschien wel weten is Piet Mondriaan, naast o.a. Gerrit Rietveld (z’n stoel, weet je wel) en Theo van Doesburg (schilder, dichter, romanschrijver, typograaf, fotograaf, interieurontwerper, architect en, o ja,  oprichter van het blad De Stijl), één van de bekendste vertegenwoordigers van deze kunstbeweging. Wie kent niet  Piets wereldberoemde kleurcombinatie rood-geel-blauw. Die kleuren nu lachen je toe bij binnenkomst van de stad waar ’s lands regering en parlement gevestigd is. En waarom begin ik nu over De Stijl en z’n Piet Mondriaan? Welnu weet je wie begin vorige eeuw regelmatig verbleef in Café Tramstation in Nistelrode? Exact Piet Mondriaan. Deze Piet hing daar veel rond en door de omgang met de plaatselijke boeren kwam hij weer met zichzelf in het reine. Blijkbaar had hij dat toen der tijd nodig. Of wij hier ook moesten stoppen voor het verkrijgen van innerlijke rust en het sluiten van vrede met ons zelf of voor omgang met boeren, dat weet ik niet maar dat ik blij was met de stop voor echte rust daar ben ik zeker van en, als ik zo rond keek, was ik niet de enige. Ik zag , om in de stijl te blijven, niet alleen de kleuren rood geel en blauw op het “in stijl” nagemaakte kunstwerk op het marktplein, maar wel kon ik 17  natte rode kopjes van de inspanning echt niet over het hoofd zien. Boeren heb ik niet gezien, blijkbaar ook hier een soort die steeds meer uitgestorven raakt? Tot rust gekomen en met de energie weer op peil reden we, inmiddels was de regen gestopt, weer als een speer pijlsnel huiswaarts. Ons zwart-rood-witte tenue en onszelf weer even onderwerpen aan een wasbeurt en klaar. We staan er weer fris en in stijl op.

HvdW

Terug naar nieuws