tcm

“Wie goed doet……..rijdt zelf lek!”

15 augustus, 2017

We hebben ons zondagmorgen niet hoeven te vervelen. Alle ingrediënten waren aanwezig om er een snelle, mooie, afwisselende, gezellige en leerzame rit van te maken. Beter kan toch niet zou ik zeggen. Vanmorgen verzamelden 8 leden van de 28 groep zich om deel te nemen aan de “Roggel” tocht. Nu moet je dat niet te letterlijk nemen natuurlijk, heb onderweg namelijk weinig longperikelen waargenomen. Wel weer een schitterende route met afwisseling in het landschap en wegdek.

De weersomstandigheden waren goed, de zon liet zich een minuutje of 5 zien en net op het einde bij Den Heuvel aankomend een paar druppen regen. Zeker goed zwemweer, de route was er in voorzien maar helaas hadden we onze zwemspullen niet bij en onze navigator loodste ons kundig langs een vluchtroute. 🙂 Snel ging het ook , de eerste helft dik in de 29 gemiddeld en verrassend genoeg was het wachten op de dertigers. 🙂 Zouden ze pech hebben of verdwaald misschien en net voor dat we een zoekactie op touw wilde zetten kwamen ze aan gesjeesd. 🙂

Edwin fier op kop! 🙂

De koffie smaakte ons goed!

 

Waar het ook goed weer voor was? Voor de fietsenmakers en banden leveranciers. Nog niet eerder hadden we zoveel problemen met lekkages, het repareren en op pompen van de banden. De eerste, tijdens de pauze,  was nou niet precies een voorbeeld voor allen. Haha, hilariteit alom. Het halve 28/30 peloton was betrokken, vele handen maken licht werk. Uiteindelijk kon Nol toch verder met een afgestane binnenband van Herman. Het spreekwoord ” Wie goed doet…..goed ontmoet ” ging deze keer niet geheel op. Nog geen tien minuten later reed Herman zelf lek en nam die situatie te baat om ons een cursusje banden verwisselen te geven!!

Herman: “Kijk jongens, zo moet dat” 🙂

Een ander fenomeen vandaag was het verhaal van de “OORTJES”. Bij enkele deden die het gewoon niet, kwestie van batterij leeg, versleten, kapot of Oost-Indisch. Links, rechts, rechtdoor…..het ging alle kanten op. Tip Ruud: “Een alternatief zou het rode en groene lampje kunnen zijn?”. Roel kon roepen als in de woestijn, menig keertje werd het draaien en keren. De Garmin van Roel wist het ook niet meer en sprong van ellende van de standaard. 🙂 Gelukkig overleefde het toestel het en bracht ons op het goede spoor en uiteindelijk in Mierlo bij het bier! Wat heerlijk toch na zo’n inspanning, alsof een engeltje over je tong……….fietst 🙂

 

“EIND GOED AL GOED”,

 

N.D.

 

 

Terug naar nieuws