tcm

25 254093 Bezoekerscentrum Slabroektocht 2018

30 april, 2018

Slabroek? Waar ken ik dat woord ook al weer van? Ik ken Hillegersbergschiebroek in de buurt van Rotterdam, streepjesbroek, bandplooibroek, trainingsbroek, werkmansbroek, matrozenbroek,  reddingsbroek, spijkerbroek, slodderbroek, flodderbroek, voetbalbroek, joggingbroek, schijtebroek, kousenbroek, Messelbroek in België, tricotbroek, pyjamabroek, jeansbroek, regenbroek, Hoensbroek in Limburg, koersbroek, fietsbroek, harembroek, onderbroek, Bennebroek bij Bloemendaal, Willebroek ook in België, sportbroek, Verrebroek niet zo ver in België, Schiebroek als kern van Hillegersbergschiebroek, Assebroek weer in België, Oldebroek in Gelderland, slobbroek, Ruisbroek ook in België, kuitbroek, kniebroek, werkbroek, Melsbroek bij onze zuiderburen, mansbroek, zwembroek, Spanbroek in Noord-Holland, Langbroek nabij Wijk-bij-Duurstede, golfbroek, tuinbroek, klepbroek, heupbroek, pikbroek (nee joh dat is een bijnaam voor een matroos), lolbroek, Stabroek een dorp in België, ribbroek, rijbroek, badbroek, Berbroek in België, toebroek een manier van koffie zetten in Indonesië, pofbroek en niet te vergeten poepbroek,  maar Slabroek? Ik weet het zeker……..even terug in mijn herinnering en jawel hoor! Voor de tweede keer in mijn TCMierlo bestaanshistorie fietsen wij met GR25 de tocht naar Slabroek. De eerste keer, in 2014, stonden we, ik weet het nog goed met 10 leden en een gast (Bas) aan het vertrek voor een landelijke tocht naar Slabroek. Slabroek is dus, en nu weet ik dat ook weer, een buurtschap in de gemeente Uden in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. Het ligt ten zuidoosten van Nistelrode, dicht bij de buurtschappen Menzel en Bus. Via mooie slingerpaadjes kwamen we toen in Slabroek en genoten daar van de door onszelf ingeschonken koffie (Euro 1,60) en stukje gebak aan de door de vrijwilligers schoongemaakte tafeltjes achter de “boerderij”. Op de terugweg werden we overvallen door stevige regenbuien en enigszins “vertraagd” door de telkens terugkerende kramp in de benen van onze gastrijder Bas, maar we bereikten, weer bijna droog, en na afleveren van Bas op Brandevoort, weer ’t toenmalige start/eindpunt ’t Tapperijke. Deze zondag zou alles anders zijn. Allereerst we starten niet bij ’t Tapperijke maar bij Denheuvel en niet met 10 man en een gast maar met 10 man zonder gast. We vertrekken via de Broekstraat, Diepenbroek en Berenbroek noordwaarts richting Slabroek. Ter hoogte van Aarle-Rixtel haken 5 man af en gaan retour. Ze hebben genoeg van de regen. Wij, de resterende vijf rijden, nu best wel frequent afwisselend op kop, weer en wind trotserend via smalle en zeer smalle paadjes op het ontmoetingscentrum af. De koffie kost ondertussen 2 Euro en de tafeltjes achter de “boerderij” zijn redelijk schoon geregend. We hoeven er geen doekje over heen te halen om onze koersbroek zuiver te houden want we gaan met deze regen mooi naar binnen. We nemen om enigszins warm te worden een kop chocomel, een warm worstenbroodje en een kop hete soep. Na de pauze, natte jasjes weer aan en natte helm weer op het hoofd en op pad.  Niemand van ons vijven hoefden elkaar achter de broek te zitten, ieder deed wat we van hem of haar verwachtte, en in een vloek en een zucht waren we, nadat een tweetal de kortste weg vlakbij Mierlo naar huis kozen, weer in Mierlo terug. Op de laatste rotonde gleed Christian zonder reden onderuit, stuiterend op zijn heup. Even naar het eindpunt denHeuvel en meteen rechtdoor rap naar huis, broek inleveren…………..want thuis heeft zij de broek aan! En o ja, mijn broek was ondertussen mooi droog……want na de pauze nauwelijks regen gehad.

Een vervelend einde van een natte maar mooie tocht.
Laat op de middag, nadat het familiebezoek vertrokken was, is Annemarie even bij Christian langs gegaan. Hij kon amper lopen en eigenlijk nauwelijks op zijn benen staan. We hebben hem contact op laten nemen met de huisartsenpost met als resultaat dat we met hem om half 10 ’s avonds een bezoek aan het ziekenhuis brachten. Daar kreeg Christian pijnstillers, nieuw pleisterwerk op heup en arm en de mededeling dat hij maandagochtend terug moest komen voor een foto van zijn heup. (wachten had nl geen zin want de gevolgen van een ongeluk was op weg naar het ziekenhuis en zou voorrang krijgen……dus misschien wel tot een uur of een wachten). Niet dus, dan maar naar huis. En maandag meer…………………ik houd jullie op de hoogte.

Maandag 30 april, 11 uur

Zonet belde Christian. Op de foto’s in het ziekenhuis waren geen breuk en/of scheurtjes geconstateerd. Gelukkig, en nu maar herstellen door rust, rust en nog eens rust.We zien je over een poosje wel weer op de fiets.

(P.S. Christians koersbroek is nog wel kapot)

Hans van de Wijdeven

Terug naar nieuws