tcm

25 160085 Stippelbergtocht, 10 september 2017

11 september, 2017

Vandaag was de laatste etappe van de Vuelta, bij velen bekend als de ronde van Spanje. Wie de rode, de groene, de witte en de bolletjestrui heeft gewonnen is ondertussen bekend. Froome, Froome, Froome (saai hè?) en, waarschijnlijk omdat Froome geen interesse toonde, de bolletjestrui voor Vilella. De groene is, net als in de Tour de France, voor de puntenklassement. In de Giro gaat men qua puntenklassement voor paars, voorheen rood. De rode trui is in de Vuelta voor de leider in het algemene klassement net als de gele in de Tour, waar de rode eventjes voor de leider in het tussensprint klassement was, en de rose trui in de Giro d’Italia. De rode trui van de Vuelta was voorheen goud van kleur. De witte trui, in de Tour de France voor de beste “jongere” is in de Vuelta weer voor de beste renner in het combinatie klassement, ‘n combinatie in de stand voor de rode trui, de groene trui en de bolletjes trui, in de Ronde van Frankrijk was dat vroeger, van 1968 tot en met 1974, de witte trui en daarna de lapjestrui van 1985 tot en met 1989. De bolletjes trui is voor de berggeit onder de renners , in de ronde van Frankrijk  wit met rode stippen en in de Vuelta wit met blauwe stippen. De Giro d’Italia kent geen trui met stippen maar gaat voor een volledig blauw tenue. Ik ben compleet verward door al die kleuren? Welnu laat ik me focussen op de stippen, de bergtrui, en ik laat de Giro verder maar buiten beschouwing want die doen niet aan bolletjes. Het is dat wij bij onze tourclub geen klassementstruien uitreiken anders was de tocht van vandaag , de Stippelbergtocht de tocht bij uitstek voor het behalen van de bolletjes trui. De Stippelberg is genoemd naar het merkwaardige fenomeen stippels. Tot in de 19e eeuw werd vanuit het zuidwesten veel zand opgestoven dat tot rust kwam in het vochtiger, hoger gelegen deel. Daar vormde het de steile zandduinen die stippels worden genoemd. In de loop van de 20e eeuw werd het stuifzand vastgelegd en raakt het met dennenbos begroeid. De stippels bleven nochtans goed herkenbaar.  “Bergen” werk te verzetten dus tijdens deze tocht, bekijk het profiel maar eens en gebruik je fantasie voor de hoogte cijfers aan de y-as, bijvoorbeeld elk horizontaal lijntje 100 meter en het wordt een “echte” bergetappe met pieken tot wel boven de 800 meter 😉

Met 15 man stonden we aan de start van deze etappe. Zwaar? Och viel wel mee, relaxed bolden we in gesloten peloton volgens het geplande tijdsschema, niet te snel dus, op de ravitaillering af. Deze vond plaats na ongeveer 41 kilometer ter hoogte van café ‘t Hart in Handel. Relaxed? Sommigen hadden toch een behoorlijk rode blos op de wangen, te veel inspanning van het pompen na het lekrijden? Misschien, maar niemand was zo diep gegaan dat hij alle kleuren van de regenboog voor zich zag. Onder de luifel, neen niet die bij cafetaria de Linde, kleurden we even bij en genoten we van onze innerlijke versterking en, met zo nu en dan de wind in de rug (vrroommm……)  kwamen we, zonder lekke band, lossende coureur of valpartij bij de finish Denheuvel terug. Niemand had vandaag een jasje uit hoeven te doen en allemaal waren we in onze nopjes.

HvdW

Terug naar nieuws