tcm

25 043100 Luyksgesteltocht 2018

6 mei, 2018

Het is al weer een tijd geleden, de laatste keer in 2013, dat we de rafelranden van Brabant opzochten met onze GR25. Je zult zeggen, hoezo de rafelranden? Welnu het gebruik van het woord rafelranden is me eigenlijk ingegeven door een boek van de hand van mijn zoon, de Rafelranden van Europa, door hem geschreven in 2016, en nu gebruik ik tekst op de achterflap ‘over de complexe geschiedenis van de Europese grenzen tot aan de dag van vandaag, en mogelijk morgen, om iedereen die daarin geïnteresseerd is een historische achtergrond te bieden bij de actualiteit’. Uiteraard praat ik hier niet over die rafelranden maar over de Brabantse rafelrand (grens) tussen Nederland en België ter hoogte van Luyksgestel. In het begin van de 19e eeuw werd Luyksgestel een zelfstandige gemeente. Tussen 1815 en 1818 hoorde Luyksgestel bij het arrondissement Turnhout in de provincie Antwerpen. In 1818 werd Luyksgestel met Lommel geruild, zodat Luyksgestel bij Noord-Brabant kwam en in 1838, bij de Belgische afscheiding, Nederlands werd, terwijl Lommel toen bij België ging horen., een rafelig gebeuren dus. Nou, naar dat Luyksgestel, in Nederlands Brabant dus, gaan we met 21 man van start en na een plaspauze, zonder Peter (ik ga naar huis??) verder om heerlijk door ons land te fietsen en om nabij de grens te gaan genieten van een Brabants bèkske koffie. En de keuze viel op pauze adres De Drie Linden, op een gooi van de molen De Grenswachter, want zoals ze in Luyksgestel zeggen: as ge dorst het dan  motte bè iemes op de vloai goan. Volgende week gaan we in ieder geval bè iemes op de vloai, maar dan de Brabantse grens over, naar Duitsland bij Cafe  Konditorei Heilen  in Kevelaer en de week erop passeren we de grens naar België en verderop in het seizoen overschrijden we nog een paar keer meer de Brabantse grens. Of we de komende jaren, om onze horizon te verbreden, een tocht naar een Centraal-Europees land gaan maken, naar Visegrád in Hongarije bijvoorbeeld? Ik denk het niet, maar dat kwam maar in mij op omdat ik dacht aan boek nummer twee van onze zoon Ivo, verschenen in april 2108, De Spoken van Visegrád. Het gaat over de vier Centraal-Europese landen Polen, Hongarije, Tsjechië en Slowakije verenigd in de Visegrád-groep, een naam die verwijst naar een conferentie uit de 14e eeuw. Hij beschrijft, en ik citeer weer vanaf de achterflap de turbulente gebeurtenissen in deze 4 landen tussen de Eerste en Tweede Wereldoorlog. Een geschiedenis die in West-Europa zo goed als vergeten is, weggedrukt door de communistische tijd, maar in die landen zelf nog nauwelijks is verwerkt en de grondslag vormt voor het huidige denken over de toekomst’.  Wat er allemaal nog meer door mijn hoofd spookt daar zal ik jullie nu maar niet meer mee vermoeien…..de fietstocht van vandaag naar Luyksgestel, de rafelrand-grens tussen Nederland en België, heeft jullie al meer dan genoeg vermoeidheid bezorgt, of niet dan?

P.S: Nieuwsgierig geworden naar iets meer dan fietsen, bijvoorbeeld  geschiedkundige feiten, kijk dan op de website van onze zoon: www.ivovdw.nl

(klik op het plaatje voor een duidelijker beeld)

Hans van de Wijdeven

Terug naar nieuws