tcm

25 002065 Peeltocht, 15 oktober 2017

15 oktober, 2017

In het tochtenprogramma van GR25, voorheen Radonnees II, kennen we 6 tochten met het woord Peel erin. Peeltocht, Maas en Peeltocht, Heidsepeeltocht, Grote Peeltocht, Vliegveld Peeltocht en Peeljuweel Ospeltocht. Vanaf 1987 heb ik bijgehouden waar we als groep allemaal naar toe fietsten. De Peeltocht fietsten we 10 keer, de Peel en Maas tocht 1 keer, de Heidsepeeltocht 11 keer, de Grote Peeltocht 5 keer, de Vliegveld Peeltocht 3 keer en de Peeljuweel Ospeltocht 1 keer. 31 Keer de Peel! Teveel? Ik denk het niet, wat een mooie, rustige, landelijke, sfeervolle, rustieke streek is de Peel.  En waarom is dit alles zo mooi? Welnu, door stagnatie van regenwater kon er in deze streek veenvorming plaatsvinden. Dit zogenaamde veenmosveen groeide in de loop der duizenden jaren aan tot een meters dik pakket. Het was een moerasgebied dat door de eeuwen heen nauwelijks toegankelijk was. Vanaf de vroege middeleeuwen staken de bewoners van de omliggende gebieden voor eigen gebruik turf uit het veen. Aangezien turf van belang werd als brandstof voor de steenfabrieken, waren het baksteenfabrikanten die als eerste brood zagen in grootschalige vervening, waarbij het transport van de turf een probleem vormde, waartoe grootschalige ingrepen noodzakelijk zouden zijn, in de vorm van de aanleg van kanalen en wegen en bouw van woningen en woninkjes. Overal zijn sporen van het verleden te vinden, toen noeste werkers in het zweet huns aanschijns de turf, ‘het goud van de Peel’, uitgroeven. Als een beetje “noeste arbeiders van de weg” doorkruisten we vandaag met z’n 19-en, aanvankelijk wat opgehouden door een valpartij-zonder-erg, de lange rechte wegen door de Peel genietend van dit unieke, mooie gebied, mooi door z’n herfstkleuren, om daarna bij café Internos even de brandstof voor op de terugweg weer op peil te brengen. Neen, geen turf, daar lopen wij niet op, maar boterhammen of ander energiespul, met of zonder slagroom, dat van alles belooft “as ge-t mar volgens de vurschriften op eet”. Maar is as geen verbrande turf?. Nou ja, in ieder geval gesterkt en weer op volle kracht gebracht gaan we op pad, om de laatste kilometers van de Peeltocht af te leggen. Mooi op tijd thuis want vanmiddag vertrek ik naar America met kleinkind van een paar turven hoog………………………….. naar het Peelmuseum.

HvdW

Terug naar nieuws